thi's profile~~thi's space~~PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
Thanks for visiting ja..
KratiK iSoVerTheRainbowwrote:
Yeah!! I am your Number 1 guest....
Sweet Blog, Sweet Thi.. ^^
June 25
|
~~thi's space~~March 24 หลบไปพัก...ระหว่างการปั่นรายงาน
หลังจากที่นั่งเครียดกับรายงานมาหลายวัน...ในที่สุดวันนี้ก็ทนไม่ไหว...
ออกไปหาอะไรทาน...ก็ได้...เส้นเล็กหมูตุ๋น... (อิๆๆๆ) อร่อยดีนะ...
แล้วก็เดินเล่น...พักผ่อนสักหน่อย....ก่อนที่จะกลับมาลุยงานต่อ...
เพราะว่า ...ส่งพรุ่งนี้แล้วนะคร้าบ....
เหนื่อยจริงๆเลย...แต่ขอโทษนะ...ยัง...มันยังไม่หมด เพราะว่ามัน
มีตามมาเรื่อยๆ...(ฮือ.... ToT ชีวิตช่างน่าเศร้านัก...) March 22 Happy Easterถึงแม้ว่า...หลายๆคนจะได้หยุดอาทิตย์นึงในช่วงนี้...
แต่เรา ก็ยังคงต้องไปเรียนและปั่นรายงานอยู่ดี...
ทำไมชีวิตมันช่างน่าเศร้าจริงๆ... อากาศก็เริ่มเย็น
(อีกแล้ว...หลังจากที่ร้อนมาอาทิตย์นึงได้) มันก็ยิ่ง
ทำให้...คิดถึงที่บ้าน...มากๆ ... เรานี่ท่าจะเป็นโรคจิต
เนอะ พออากาศเย็นก็คิดถึงใครไปทั่ว...
ไม่รู้เหมือนกันอ่ะ รู้แต่ว่า...ชอบนะ อากาศหนาวเนี่ย
มันเย็นสบายดี...นอนหลับได้อ่ะ...ถ้าร้อนแล้วนอนไม่
ได้เลย... ถึงแม้ว่า อากาศเย็นๆจะทำให้มันชวนคิดถึง
นึกถึงใครหลายๆคน...บรรยายไม่ถูกนะ...มันเหมือน
กับว่า...ช่วงหน้าหนาว บรรยากาศมันดูเหงาๆอ่ะ...แล้ว
ก็ชวนให้คิดถึงใคร... (อ่า..นะ)
"ใครคนนั้น" ไม่ได้คุยกันมาสักพักแล้วนะเนี่ย...ไม่
อยากจะบอกเล้ย...ว่าลืมไปเลยอ่ะนะ...ก็มันยุ่งๆเรื่อง
รายงานอ่ะ... ก็อยากคุยด้วยหรอกนะ แต่ว่า...ยังไม่มี
อารมณ์...(5555) เนี่ย...หายไปได้สักพัก...ขนาดที่บ้าน
ยังต้องโทรมาตามเลย...แบบว่า...หายไปไหนอ่ะ...
เด๋วก่อนละกัน...ขอเวลาอีกหน่อย... ยังไงก็จะโทรไป
หาเเน่ๆ... เพราะว่าเราเองก็คิดถึงเหมือนกันนั่นล่ะ...
ที่บ้านน่ะ เด๋วนี้ต้องโทรทุกอาทิตย์ละ... ไม่งั้น...จะ
น้อยจายยยย เอาได้...ฮ่าๆๆๆๆ
ความสุขของการใช้ชีวิตที่นี่อย่างนึงก็คือ "อิสระ"
แต่ความทุกข์อันใหญ่หลวงคือ..."ความห่างไกล
จากครอบครัวและเพื่อน" แต่ยังไงก็ผ่านมาได้ตั้งนาน
แล้วเนอะ...อีกนิดเดียวเอง...สู้ๆ... March 18 can't really focus on assignment!!!
So... boring and tired with assignments.... Emm... really
don't know what should I do... It seems like I can't focus
on assignment for a long time...
Anyway, today dinner.... Japanese curry... look good?
my first time that I cook this one... Normally, I go out
for this one.... <ha ha ha> March 16 รายงานจะทับตัวแย้ววววตอนนี้...ก็อยู่ในช่วงของการปั่นรายงาน...อีกแล้ว...
เริ่มตั้งแต่ต้นเทอมเลยล่ะนะ... เหนื่อยมากๆ...แถม
ยอมรับว่า...รายงานเยอะมากๆเทอมนี้...
อย่างงานวิชานึง...ให้เขียนรายงานเสนอผู้บริหารเกี่ยวกับ
การวางแผนเสนอบริการใหม่ในเรื่องtransport กับ
คนใช้รถใช้ถนน...มีเรื่อง technology ด้วยอ่ะ
ToT เศร้ามากๆ...เรียกว่างานหนักขึ้นอีกอ่ะนะ
เพราะว่าความรู้เรื่องtechnology เรามีเยอะเชียวนะ
(ประชดนะ)
เฮ้อ... เดี๋ยวมันก็คงจะผ่านไป... อีกไม่นานก็
คงจะได้กลับบ้าน...เสียที... March 12 เทอมที่สามแล้ววววและแล้ว...ชีวิตของนักเรียนก็เริ่มต้นอีกครั้ง (ความจริงแล้ว...มันดูเหมือน
ว่าไม่ได้หยุดพักจากการเป็นนักเรียนเลยต่างหาก...ชีวิตของเรา....) เทอมนี้
เป็นเทอมที่สามเเล้ว...อีกไม่นานก็จะเรียนจบปริญญาโทกับเขาเสียที...
เพื่อนๆจบกันไปเยอะละ...อยากจะจบบ้างแล้วล่ะ... แต่ถึงจะช้าหน่อย...ก็ที
เดียว...สองใบเลยนะ...
ถ้าวันนั้นมา...ถึง...คงจะเป็นวันที่เราภูมิใจและดีใจมากๆเลยล่ะนะ... เพราะว่า
กว่าจะผ่าน...กว่าจะจบ ต้องผ่านอะไรมามากมายเหลือเกิน...ไม่ใช่เเค่เรื่องเรียน
อย่างเดียว แต่รวมถึงชีวิต... การเรียนรู้การใช้ชีวิตด้วย... และก็คงจะทำให้เรา
เป็นผู้ใหญ่ขึ้น... เดาได้เลยว่า กลับไป หลายๆคนต้องคาดหวังว่าเราจะเป็นผู้ใหญ่
(แต่ว่า...จะเป็นได้แค่ไหนกัน... ยังไงก็ยังเป็นลูกสาวตัวน้อยๆของคุณพ่ออยู่ดี
5555)
ความจริงแล้ว... เราเองไม่ได้อยากมาเรียนต่างประเทศตั้งแต่เเรก... แต่เป็น
เพราะว่าที่บ้าน...อยากให้มา เลยตัดสินใจมา... มาถึงตอนนี้... ยอมรับเลยว่า
ขอบคุณครอบครัวจริงๆ ที่ให้เรามา... เพราะว่าเราได้เรียนรู้อะไรมากมาย
ถ้าไม่มา... เราคงไม่ได้เรียนรู้การใช้ชีวิต...จริงๆ... ไม่ได้รู้ว่า...เราเองก็อยู่
ได้ด้วยตัวเองเหมือนกับคนอื่นๆเหมือนกัน....ไม่ได้เจอเพื่อนๆที่น่ารัก...
ที่สำคัญ... ทำให้เรา...โตขึ้น...(บ้าง)
พอได้มาใช้ชีวิตอยู่แบบนี้... ยอมรับเลยว่าบางครั้ง ...บางอารมณ์ก็ชอบนะ
แบบว่า...อิสระดีอ่ะ... แล้วก็ได้พบ ได้เจอ เรียนรู้อะไรๆมากมาย แบบที่ไม่
เคยเจอ ไม่เคยรู้...ถ้าทำได้ และมีโอกาส ตอนนี้ก็มีความฝันอย่างนึงล่ะ...
อยากไปหลายๆที่...หลายๆประเทศ... ไม่ใช่แค่ไปเที่ยวตามสถานที่ท่องเที่ยวนะ
อารมณ์เรา... ไม่รู้สิ... ชอบนะ...ชอบที่จะนั่งตามร้านอาหาร...ร้านกาแฟ แล้ว
ก็ดูผู้คน... มันทำให้เราได้เห็นอะไรๆ คนอื่นๆ ดำเนินชีวิต ในขณะที่เราเอง
ก็ดูเหมือนจะหยุดนิ่งอยู่อย่างนั้น... มันเป็นอารมณ์ที่...บรรยายไม่ถูกจริงๆ
แต่...คงไม่ได้ทำ หรอก... เพราะว่าเป็นห่วงทุกๆคนทางโน้น... อยากจะรีบ
กลับไปดูแลทุกๆคน... ได้ทำหน้าที่ "ลูก" และ "หลาน" ที่ดี... เพราะว่า
ตอนนี้ คุณปู่คุณย่า คุณพ่อ คุณแม่ ก็อายุมากขึ้นเรื่อยๆแล้ว... อีกไม่นาน
น้องเดชก็คงจะไปเรียน...
ไม่เป็นไรหรอก... ทำงานเก็บเงิน... แล้วพาคุณพ่อคุณแม่ไปเที่ยวด้วยกัน
ดีกว่า...เนอะ... (ถ้าน้องเดชยังเรียนไม่จบกลับไป...ก็หนีกันไปสามคน...
5555)
อยาก...บอก กับครอบครัว... ว่า... ขอบคุณที่ให้โอกาสนี้กับฑิ...ให้ฑิได้
เรียนรู้อะไรมากมาย... ฑิเองก็พยายาม ... และทำเต็มที่กับการเรียน...
ใกล้แล้วค่ะ... ใกล้จะถึงปลายทางแล้ว... อีกไม่นาน... เราคงจะได้อยู่ด้วย
กัน...คิดถึงทุกคนมากๆ...
|
|
|||||
|
|
